وَلَا تَسُبُّواْ الَّذِینَ یَدْعُونَ مِن دُونِ اللَّهِ فَیَسُبُّواْ اللَّهَ عَدْوًا بِغَیْرِ عِلْمٍ کَذَ لِکَ زَیَّنَّا لِکُلِّ أُمَّةٍ عَمَلَهُمْ ثُمَّ إِلَی‏ رَبِّهِم مَرْجِعُهُمْ فَیُنَبِّئُهُم بِمَا کَانُواْ یَعْمَلُونَ (1)

Quran قرآن

و به (معبود) کسانی که غیر خدا را می‏ خوانند ناسزا نگویید که آنان نیز از روی جهل و دشمنی به خداوند ناسزا می‏ گویند.
ما این گونه عمل هر امّتی را برایشان جلوه دادیم.
سپس بازگشت آنان به‏ سوی پروردگارشان است،
پس خداوند آنان را به آن چه می‏ کردند خبر می‏ دهد.



angry عصبانی


نکته ها :


خداوند، انسان را چنان آفریده که چه کارهای خوب و چه کارهای بد، کم‏ کم در روح او تأثیر گذاشته و به آن ها عادت می‏ کند. از این رو، زینت‏ دادن کارها گاهی به خدا نسبت داده شده، «زَیَّنّا»، که خالق این تأثیر است،

و گاهی به شیطان نسبت داده شده که از طریق وسوسه و وعده، زشت‏ ها را زیبا جلوه می‏ دهد. «زیّن لهم الشّیطان» (2)

حضرت علی علیه السلام در جنگ صفّین به سربازان خود توصیه می‏ کرد که به پیروان معاویه دشنام و ناسزا نگویند، بلکه سیمای آنان را مطرح کنند که بهتر از دشنام است. (3)

امیرالمؤمنین علی‏ علیه السلام فرمودند: از مصادیقِ دشنام به خدا، دشنام به ولیّ خداست. (4)

حساب لعن و نفرین و برائت، از حساب دشنام و ناسزا جداست.

لعن و برائت که در آیات دیگر قرآن از سوی خداوند اعلام شده، در واقع بیانگر اظهار موضعِ ما در برابر ستمگران و مشرکان است که بیزاری خود را از راه آنان اعلام می‏ کنیم. «لعنة اللّه علی الظالمین» (5)، «برائة من اللَّه...» (6)



قرآن Quran


پیام ها :

1- احساسات خود را نسبت به مخالفان کنترل کنیم و از هرگونه بد دهنی و ناسزا بپرهیزیم. «لاتسبّوا»

2- به بازتاب برخوردهای خود توجّه کنیم. «لاتسبّوا... فیسبّوااللَّه»

3- با فحش و ناسزا، نمی‏ توان مردم را از مسیر غلط باز داشت. «لا تسبّوا»

4- ناسزاگویی، عامل بروز دشمنی و کینه و ناسزا شنیدن است. «لاتسبّوا... فیسبّوا... عَدْواً»

5 - دشنام، یا نشانه نداشتن منطق است، یا نداشتن ادب و یا صبر. (مسلمان با پرهیز از ناسزا، باید نشان دهد که صبر و منطق و ادب دارد.) «لا تسبّوا»

6- هر کاری که سبب توهین به مقدّسات شود، حرام است. «فیسبّوا اللَّه»

7- استفاده از حربه‏ ی دشنام و ناسزا، در "نهی از منکر" و "تبلیغات" و "مناظرات" ممنوع است. «لاتسبّوا»

8 - کاری که سبب کشیده‏ شدن دیگران به گناه و حرام می‏ شود، حرام است. (7) «لاتسبّوا... فیسبّوا»

9- گاهی انسان ناخودآگاه در گناه دیگران شریک می‏ شود، آنجا که مقدّمات گناه دیگران را فراهم کند. «فیسبّوااللَّه»

10- از سنّت‏ های الهی، زیبا جلوه کردن اعمال امّت‏ ها در نظر آنان است. «زیّنا لکلّ اُمّة عملهم» (هر اُمّتی اعمال خود را هر چند نا حق باشد، زیبا می‏ پندارد)

11- جلوه ‏نمایی و زیبا دیدن، نشانه‏ ی حقانیّت نیست. «زیّنا لکل اُمّة عملهم»

12- آگاه کردن مردم از کرده ‏های خویش در قیامت، از شئون ربوبیّت الهی است. «الی ربّهم مرجعهم فینبّهم...»







http://www.alawfa.com/AyatImages/6_108.gif



1) انعام، 108.
2) انعام، 43.
3) نهج‏ البلاغه، کلام 206.
4) تفسیر المیزان.
5) هود، 18.
6) توبه، 1.
7) تفسیر مجمع‏ البیان.